ΤΟ ΣΩΜΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
1. Ποια ήταν η έμπνευση σου για Το Σώμα;
Ο πυρήνας της αρχικής σκέψης, που τελικά έγινε Το Σώμα, δημιουργήθηκε από την απόλυτη βαριεστημάρα. Οδηγούσα από το Φοίνιξ στο Σολτ Λέικ Σίτι, διασχίζοντας μια από τις πιο άχαρες και μονότονες έρημους στον κόσμο. Είναι διαδρομή που την κάνω συχνά, και ένας από τους τρόπους που έχω για να μην τρελαίνομαι είναι το να διηγούμαι ιστορίες στον εαυτό μου. Δεν έχω ιδέα ποιος ήταν ο σπινθήρας για την παράξενη ιστορία μιας εξωγήινης που έχει κλέψει το σώμα μιας γυναίκας και στη συνέχεια ερωτεύεται τον αγαπημένο της γυναίκας και μάλιστα παρά τις έντονες αντιδράσεις της. Προτού το καταλάβω είχα ήδη φτάσει στα μισά της ιστορίας. Από τη στιγμή που ξεκίνησα, όμως, η ιστορία απαιτούσε την άμεση προσοχή μου. Καταλάβαινα πως υπήρχε κάτι το ακαταμάχητο στην ιδέα ενός τόσο πολύπλοκου τριγώνου. Ξεκίνησα να γράφω το γενικό πλαίσιο σε ένα σημειωματάριο, και στη συνέχεια μόλις βρέθηκα μπροστά σε ένα κομπιούτερ το ανέπτυξα. Δεν είχα σκοπό Το Σώμα να είναι τίποτα περισσότερο από μία παράπλευρη απασχόληση -κάτι για να ασχολούμαι στα διαλείμματα της επιμέλειας της Έκλειψης- ¬όμως μεταμορφώθηκε σε κάτι που δεν μπορούσα να αφήσω πριν ολοκληρωθεί.
2. Προσέγγισες τη συγγραφή του βιβλίου Το Σώμα, που απευθύνεται αποκλειστικά σε ενήλικες, διαφορετικά από τη σειρά βιβλίων Λυκόφως;
Καθόλου. Όπως και το Λυκόφως, (και αυτό είναι το μόνο σημείο που Το Σώμα είναι όπως το Λυκόφως!) Το Σώμα είναι απλά μια ιστορία που με ψυχαγωγούσε να τη λέω στον εαυτό μου. Η προσωπική μου ψυχαγωγία είναι πάντα το κλειδί για να ολοκληρωθεί μια ιστορία. Ποτέ δε σκέφτομαι κανένα άλλο κοινό εκτός από τον εαυτό μου όταν γράφω. Αυτό μπορεί να περιμένει για το στάδιο της επιμέλειας.
3. Έχεις πει για Το Σώμα ότι είναι μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας για ανθρώπους που δεν τους αρέσει η επιστημονική φαντασία. Μπορείς να μας εξηγήσεις γιατί;
Όταν διαβάζεις Το Σώμα δεν αισθάνεσαι σαν να διαβάζεις επιστημονική φαντασία. Ο κόσμος είναι οικείος, το σώμα μέσα στο οποίο κινείσαι σαν αφηγητής της ιστορίας είναι οικείο, τα συναισθήματα στα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω σου είναι οικεία. Ο χώρος που διαδραματίζεται είναι σε μεγάλο βαθμό αυτός εδώ, με λίγες σημαντικές διαφορές-κλειδιά. Αν οι ιστορίες με εξωγήινους δεν ήταν εξ ορισμού επιστημονική φαντασία, δε θα το έβαζα σε αυτή την κατηγορία.
4. Υπάρχει αρκετός εσωτερικός μονόλογος ανάμεσα στη Γουάντερερ, την αφηγήτρια και εισβολέα “ψυχή”, και τη Μέλανι, το σώμα μέσα στο οποίο τώρα ζει η Γουάντερερ. Κάθε χαρακτήρας έχει τη δική της διαφορετική φωνή και εσωτερική διαμάχη. Ήταν δύσκολο να έχεις δύο χαρακτήρες, που στην ουσία έχουν ένα σώμα, να σταθούν ξεχωριστά;
Η Γουάντερερ και η Μέλανι ήταν εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες για μένα από την πρώτη στιγμή. Το να τις κρατάω ξεχωριστά δεν ήταν ποτέ θέμα. Η Μέλανι είναι το θύμα -είναι αυτή με την οποία εμείς, σαν άνθρωποι, πρέπει να ταυτιστούμε. Παράλληλα δεν είναι πάντα ο πιο αξιοθαύμαστος χαρακτήρας. Έχει οργή, είναι βίαιη και δε συγχωρεί. Η Γουάντερερ είναι ο εχθρός, ο κλέφτης. Δεν είναι σαν εμάς, δεν είναι καν μέλος του είδους μας. Ωστόσο, είναι κάποια που εγώ, τουλάχιστον, εύχομαι να της έμοιαζα. Είναι καλύτερο άτομο από τη Μέλανι με πολλούς τρόπους, και όμως πιο αδύναμη. Οι διαφορές ανάμεσα στους δύο κεντρικούς χαρακτήρες είναι όλη η ουσία της ιστορίας. Αν δεν ήταν τόσο ξεχωριστές δε θα είχα λόγο να τη γράψω.
5. Σε εξέπληξε κανένας από τους χαρακτήρες όταν έγραφες;
Μου συμβαίνει πολύ συχνά να με εκπλήσσουν οι ήρωές μου όταν γράφω -είναι πραγματικά ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια. Όταν ένας χαρακτήρας αρνείται να κάνει κάτι που είχα προγραμματισμένο για αυτόν ή αυτή, τότε είναι που ξέρω πως ο χαρακτήρας είναι πραγματικά ζωντανός. Υπήρξαν πολλοί χαρακτήρες που με βρήκαν απροετοίμαστη στο Σώμα. Ένας ειδικά επρόκειτο να έχει ένα μικρό ρόλο σαν τσιράκι του κακού. Με κάποιο τρόπο, αυτός ήξερε ότι ήταν περισσότερο, και δεν μπόρεσα να τον σταματήσω από το να εξελιχθεί σε βασικό ρομαντικό ρόλο.
6. Η σειρά βιβλίων Λυκόφως πέρασε από το νεανικό κοινό στους ενήλικες αναγνώστες, πιστεύεις ότι Το Σώμα θα αρέσει στους νεαρότερους αναγνώστες σου;
Οι νεαροί αναγνώστες μου έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την κυκλοφορία του βιβλίου Το Σώμα. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτοί θα συνεχίσουν να είναι ο πυρήνας του αναγνωστικού μου κοινού. Μου αρέσει να θολώνω τις γραμμές μεταξύ των διαφόρων ειδών και κατηγοριών -γιατί μέσα στο κεφάλι μου, ένα καλό βιβλίο δε χωράει μέσα σε γραμμές. Ελπίζω Το Σώμα να συνεχίσει να κάνει αυτό που κάνει Το Έπος του Λυκόφωτος: να αποδεικνύει πως μια καλή ιστορία δεν ανήκει σε καμία μόνο δημογραφική κατηγορία.
7. Πώς νιώθεις για την τεράστια επιτυχία που είχες με τη σειρά βιβλίων Λυκόφως; Έχει αλλάξει τη ζωή σου;
Για μένα είναι διαρκώς μια έκπληξη η επιτυχία των βιβλίων μου. Ποτέ δεν τη θεωρώ δεδομένη και δε στηρίζομαι σε αυτή στις προσδοκίες μου για το μέλλον. Είναι πολύ ευχάριστο, και θα το χαρώ όσο κρατήσει. Πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου πρώτα και πάνω απ’ όλα μητέρα, έτσι η συγγραφή δεν έχει αλλάξει και πολύ τη ζωή μου -αν εξαιρέσεις το ότι ταξιδεύω περισσότερο και έχω λιγότερο ελεύθερο χρόνο.
8. Ποιους συγγραφείς διαβάζεις;
Όλοι μου τη ζωή διάβαζα βιβλία για μεγάλους. Όταν μεγάλωνα ήμουν μανιακή αναγνώστρια -όσο πιο χοντρό το βιβλίο, τόσο το καλύτερο. Περηφάνια και Προκατάληψη, Όσα Παίρνει ο ’νεμος, Το Σπαθί των Σανάρα, Τζέιν Έιρ, Ρεβέκκα κτλ. Είμαι φανατική θαυμάστρια του Orson Scott Card (Όρσον Σκοτ Καρντ) και της Jane Austen (Τζέιν Όστιν) -δεν μπορώ να περάσει χρόνος χωρίς να ξαναδιαβάσω τα δικά της έργα.
9. Τι θα ακολουθήσει;
Σκοπεύω να γράψω το Midnight Sun* που είναι το Λυκόφως ειπωμένο από τη σκοπιά του Έντουαρντ. Μετά απ’ αυτό μπορεί να γράψω κάποια σίκουελ για Το Σώμα ή μπορεί να τραβήξω κάποιο άλλο προσχέδιο από τα αρχεία μου και να παίξω με εκείνο. Δε θα σταματήσω να γράφω. Υπάρχουν πάρα πολλές ιστορίες που θέλω να πω.
*Η συνέντευξη δόθηκε πριν η συγγραφέας πάρει την απόφαση να αναστείλει επ’ αόριστο τη συγγραφή του Midnight Sun.
